Şrift ölçüsü:
A+
A
A-
Kr
07 Yanvar 2014

Xəyanət

İmam Kazim (ə) buyurdu: “Bir gün atamın hüzurunda idim ki, dostlardan bir gəlib dedi: “Bir neçə nəfər çöldə dayanıb, içəri girmək üçün icazə gözləyir.”

Atam buyurdu: “Bax gör kimlərdir.”

Çölə çıxanda sandıqlarla yüklənmiş dəvələri, bir də süvari şəxs gördüm. Ona dedim: Sən kimsən?

Dedi: Hindistanlıyam! İmamı (ə) ziyarət etmək üçün icazə gözləyirəm.

Qayıdıb deyilənləri atama çatdırdım. Buyurdu: “Bu pak olmayan xainə icazə vermə!”

Onlara İmamı (ə) ziyarətə etməyə icazə vermədim. Onlar bir müddət elə burada qalmalı olurlar. Sonradan Yezid ibn Süleyman və Məhəmməd ibn Süleyman vasitə olduqdan sonra onlara içəri girməyə icazə verdilər.

Hindistanlı kişi içəri girərək dizi üstə oturub dedi: İmam sağ olsun, mən hindistanlıyam. Padşah məni bir qədər hədiyyə ilə sizin hüzurunuza yollayıb. Neçə gündür ki, bizə içəri girməyə icazə vermirsiniz, görəsən Peyğəmbərin (s) övladları beləmi edir?

Atam başını aşağı əyib buyurdu: “İcazə verməməyimin dəlilini sonra başa düşəcəksən.”

Atam göstəriş verdi ki, onun məktubunu alıb açım. O məktubda hindistanlı padşah salamdan sonra yazmışdı: “Mən sizin sayənizdə hidayət olmuşam. Mənim üçün gözəl bir kəniz hədiyyə gətirmişdilər. Onun kimi layiqli kəniz görməmişəm. Ona görə də biraz libas və ətirlə sizə təqdim edirəm. 1000 nəfərin arasında 100, 100 nəfərin arasında 10 və 10 nəfərin arasından da ən etibarlısı olan Mizba ibn Xəbbaba tapşırdım ki, kənizi sizə çatdırsın.”

İmam (ə) üzünü onu tutub buyurdu: “Qayıt ey xəyanətkar. Heç vaxt xəyanət olan hədiyyəni qəbul etmərəm!”

Hindistanlı kişi and içdi ki, xəyanət etməmişəm.

Atam buyurdu: “Əgər sənin libasın kənizə xəyanət etdiyinə şahidlik etsə, müsəlman olarsan?”

Dedi: Məni üzürlü hesab edin.

Buyurdu: “Onda gördüyün işi Hindistan padşahına yaz!”

Kişi dedi: Əgər siz bu haqda bir şey bilirsinizsə yazın.

Hindli kişinin əynində qoyun dərisi var idi.

İmam (ə) buyurdu: “Əynindəkini at yerə. Atam iki rəkət namaz qıldıdıqdan sonra alnını möhürə qoyub dua oxudu. Səcdədən qalxıb üzünü