Şrift ölçüsü:
A+
A
A-
Kr
01 İyun 2016

Nə üçün şiələr Məsumların ziyarətgahını öpür və onlardan xeyir-bərəkət istəyirlər?

İslam Peyğəmbəri (s.ə.v.v) äəbəni təvaf edərkən həmişə əlini Həcərül-əsvədə sürtər və onu öpərdi.
Nə üçün şiələr İmamların və Peyğəmbərin məqbərəsini ziyarət edərkən onun qapı-divarlarını öpür və onlardan xeyir-bərəkət istəyirlər?

Övliyaullahın (Allah dostlarının) əsərlərindən xeyir-bərəkət istəmək heç də müsəlmanlar arasında müasir dövrdə yaranmış yeni bir məsələ deyildir. Bu məsələnin köklərini İslam Peyğəmbəri (s.ə.v.v) və onun səhabələrinin, eləcə də ondan əvvəl yaşamış peyğəmbərlərin tarixində axtarmaq lazımdır. Allah dostlarının əsərlərindən xeyir-bərəkət istəməyin tamamilə düzgün və şəri bir iş olduğunu sübut edən dəlilləri nəzərinizə çatdırırıq.
Qurani-kərimdə oxuyuruq: Həzrət Yusif özünü qardaşlarına tanıtdırdıqdan və onları bağışladıqdan sonra buyurdu: “Bu köynəyimi aparıb atamın üzünə sürtün, o yenidən görməyə başlayacaq.” (“Yusif” surəsi, ayə:93)
Daha sonra buyurur: “Muştuluq gətirən şəxs gəlib göynəyi Yəqubun üzünə sürtən kimi onun gözləri açıldı.” (“Yusif” surəsi, ayə:96)
Həzrəti Yəqubun öz oğlu Yusifin köynəyindən bərəkət istəməsi və bu işin onun gözlərinin açılmasına səbəb olması yuxarıdakı müddəamıza canlı və aydın bir şahiddir. Bir kəs iddia edib deyə bilərmi ki, bu iki peyğəmbərin rəftarı tövhidlə düzgün gəlmir?
Şübhəsiz, İslam Peyğəmbəri (s.ə.v.v) äəbəni təvaf edərkən həmişə əlini Həcərül-əsvədə sürtər və onu öpərdi.
“Səhihi-Buxari” kitabında belə yazılır:
Bir kişi Əbdüllah ibni Ömərdən Həcərül-əsvədə əl sürtüb onu öpməyin dü