Şrift ölçüsü:
A+
A
A-
Kr
08 İyun 2014

Bəşəriyyətin vücuduna yapışmış zəli

Amerikanın qüdrəti başqa ölkələrin müflisləşməsi hesabına çiçəklənir. Digər ölkələrdəki 100 milyonlarla insan üçün məhvedici olmaq baxımından, ABŞ-ın tərəqqisi faşist almaniyasının iqtisadi inkişafı ilə tutuşdurula bilər. O vaxt istila etdiyi ölkələrin ehtiyatlarını təmərküzləşdirmək hesabına Almaniya nəhəng vəsait toplamağa və görünməmiş nəticələr əldə etməyə nail olmuşdu. Amerika iqtisadi sistemi bəşəriyyətin bədəninə daraşan zəli kimidir ‒ bəşəriyyət üçün nə qədər pisdirisə, onun üçün bir o qədər yaxşıdır.
Sənaye fəaliyyəti nəticəsində atmosferin karbon oksidi (dəm qazı) ilə çirkləndirilməsinin üçdə bir hissəsi ABŞ-ın payına düşür. Amerika TMŞ-nin xaricdəki fəaliyyəti də nəzərə alındıqda, bu ölkənin təbiətə vurduğu ziyan ümumi ziyanın 40 faizini təşkil edəcək, başqa sözlə, onun dünya gəliri sistemindəki payına təxminən bərabər olacaq.
1990-cı ildə Avropa parlamenti Honduras və Qvatemala gecəqondularında uşaqları pulla satın aldığına və onların bədən orqanlarından köçürmələr üçün istifadə etdiyinə görə ABŞ-ı qınayan qətnamə qəbul etdi. Lakin təəccüblənmək əbəsdir. Bir çox amerikalının dəstəklədiyi patoloji (zooloji) xudpəsəndlik və fərdiyyətçilik şəxsən onların rifahına xidmət edən istənilən cinayətə bəraət qazandırır.
Başqa ölkələri istismar etmək hüququnu təsdiqləmək və qoruyub saxlamaq üçün Amerika vaxtaşırı olaraq zorakılığın ən ifrat formalarına, ilk növbədə hərbi zorakılığa əl atır. İkinci dünya müharibəsindən sonrakı onilliklər ərzində ABŞ bəşəriyyətə qarşı o qədər cinayət törədib ki, bunlara görə Amerika sistemi Nürnberq prosesinə, onun administrasiyası isə hitlerçi canilərin taleyinə layiqdir.
1948-1953-cü illər ‒ Filippində hərbi əməliyyatlar. Filippin xalqına qarşı cəza əməllərində həlledici iştirak. Minlərlə filippinlinin qətli.
1951-1953-cü illər ‒ 1 milyona yaxın Amerika əsgərinin Koreyaya silahlı müdaxiləsi. 100 minlərlə koreyalının həlak olması.
1964-1973-cü illər ‒ Vyetanama qarşı hərbi təcavüz. Yarım milyondan artıq vyetnamlının məhv edilməsi. Hitlerin nümunəsilə bütöv kəndlər məhv edilir, sakinləri ilə birlikdə rayonlar napalmla külə döndərilir. Qadınların və uşaqların kütləvi qırğını.
1964-cü il ‒ Panama kanalı bölgəsində Panamanın hüquqlarının bərpasını tələb edən milli qüvvələrin qanına qəltan edilməsi.
1964-1973-cü illər ‒ 50000 ABŞ əsgərinin Laos respublikasına qarşı cəza əməliyyatlarında iştrakı. Yenə minlərlə qurban.
1982-1983-cü il ‒ 800 ABŞ dəniz piyadasının Livanda hərbi təcavüzü. Yenə çoxsaylı qurbanlar.
1986-cı il ‒ Liviyaya xaincəsinə basqın. Tripoli və Benqazinin bombardman edilməsi. Çoxsaylı qurbanlar.
1989-cu il ‒ Panamaya silahlı basqın. Minlərlə panamalı həlak oldu.
1991-ci il ‒ İraqa qarşı genişmiqyaslı hərbi əməliyyat. 450000 hərbi qulluqçu və minlərlə müxtəlif müasir hərbi texnikadan istifadə. 150 minədək dinc sakinin öldürülməsi. İraq əhalisini qorxutmaq məqsədilə dinc obyektlərin bilərəkdən bombardman edilməsi.
1992-1993-cü illər ‒ Somalinin silahlı işğalı. Dinc əhali üzərində silahlı zorakılıq, mülki şəxslərin qətli.
Lakin iş təkcə açıq silahlı müdaxilərlə bitmir. Onilliklər boyu ABŞ Salvador, Kuba, Qvatemala, Əfqanıstan, İran əleyhinə elan olunmamış müharibələr aparmış, əldəqayırma amerikapərəst hökumətləri dəstəkləmək, yaxud bölgədə Amerikanın hökmranlığını qəbul etməyən qanuni hökumətləri yıxmağa can atan qiyamçılara yardım göstərmək üçün nəhəng xərclər çəkmişdir.
1948-1996-cı illər arasında Amerika hərbiçilərinin və terrorizminin qurbanlarının ümumi sayı 1 milyon nəfərdən çoxdur və burada hələ yaralılar və evsiz-eşiksiz qalanlar daxil deyildir. SSRİ dağılandan sonra ABŞ artıq öz təcavüzkar iddialarını həyata keçirmək yolunda heç bir ciddi maneə ilə üzləşmir. Terrorçu güc strukturlarının yaradılmasına dəhşətli bir meyl yaranmaqdadır. Bütün dünyanı xərçəng xəstəliyi kimi bürüyən belə təşkilatların təsirini bir çox ölkələr, ilk növbədə, İraq və Balkan dövlətləri hiss etməkdədir. ABŞ BMT-ni öz terrorçu fəaliyyətinin alətinə çevirməkdədir.
Öz fikrini bürurzə verməkdə və bəyan etməkdə Amerika cəmiyyəti qədər qeyri-müstəqil ikinci bir cəmiyyət yoxdur. Amerikanı «pərdə arxasında» məharətlə yaradılan bütlər idarə edir. Sosioloji sorğuların nəticələrinə görə, amerikalıların 80 faizinin şəxsi rəyi yoxdur və onlar «pərdə arxası» nöqteyi-nəzərləri təkrarlayırlar.
Amerika cəmiyyəti planetdə demək olar ki, ən totalitar cəmiyyətdir. Amerikalıların böyük əksəriyyəti ictimai baxımdan mühüm olan bir çox predmetlərlə bağlı eyni fikirdədir. Seçim olmayan seçkilər ali vəzifəyə amerikalılara başqalarının hesabına daha da çox pul və əmtəə söz verən kovboy, yaxud pleyboy görünüşlü birinin yüksəldilməsi üçün keçirilir. Amerika prezidentləri manekenlər sırasından başqa bir şey deyil.
Onların şəxsiyyətlərinin səciyyəvi əlaməti isə hər hansı mənliyin, mənəviyyatın olması, stereotip təbəssümlər, jestlər və sözlərdir. Gözə görünməz «pərdə arxası»nın idarə etdiyi maneken ‒ avtomatlar dünyası xristian mədəniyyəti zirvəsindən miskin və zəifdir. Amerika prezidentlərinin, məsələn, Niksonun yaxud Reyqanın xatirələrini oxumaq kifayətdir. Orada bayağı ifadələrdən və məhdud xudbinlikdən savayı bir şey tapmayacaqsınız. Belə cızma-qaralardan sonra Brejnevin qondarma xatirələri də şedevr təsiri bağışlaya bilər.
Amerika partiya qurultaylarından reportajları görəndə, nə üçün isə, dərhal nasistlərin toplantıları yada düşür. Cuşa gəlmiş kütlə əldəqayırma prezidentə, yaxud Fürerə - insani insanlar baxımından tamamilə puç bir şəxsə qarşı qondarma hisslərinin təsiri altında bağırır, əl çalır.
İnsanları bütün azadlıqlardan məhrum etməyin, onu totalitar sistemin vintciyinə çevirməyin iki yolu var. Birincisi insanları bir sıraya düzmək, onları addımlamağa və lazım olan sözləri deməməyə məcbur etmək. Hitler bu yolu seçmişdi.
İkincisi ‒ insanı uşaqlıqdan birtərəfli şəxsiyyətlə, müti bir avtomata çevirmək. Körpə yaşlarından onu seçim iradəsindən məhrum etmək, şüurunda həyatın bütün xırdalıqları və məqsədinə dair ümumi stereotip təsəvvürlər yerləşdirmək. Bu halda insanı heç sıraya yerləşdirməyə də ehtiyac yoxdur, çünki o, şüuruna yeridilən kumirlərin göstərdiyi istiqamətdə addımlayacaq. Amerika bu ikinci yola üstünlük verdi.
Amerikalı gənclərə diqqət yetirin. Bir televiziya reportajını xatırlayıram. İraqda yaşayış binalarını bombalayan, minlərlə adamı məhv edən təyyarəçilərin qayıdışı göstərilirdi. Onlar yaxşı əhval-ruhiyyədədir, kefləri kökdür, sevincdən bir-birini dümsükləyirlər, sanki beysbol oyunundan qayıdırlar. Bu ruhi durumun özü elə məhz faşizmdir. Məlum olduğu kimi insani seçim iradəsi olmadan demokratiya və azadlıqdan danışmaq mümkünsüzdür. Demokratiya seçim tələb edir. Məgər uşaqlıqdan bir nöqteyi-nəzərə əsaslandırılaraq tərbiyələndirilən adam seçim etməyə qadirdirmi? Mənəvi, siyasi və ictimai seçim başqa xalqların qarətinə əsaslanan əmtəə və xidmətlər seçimlə əvəzlənir.

Nur-az.com


1266 بازدید