Şrift ölçüsü:
A+
A
A-
Kr
05 Noyabr 2014

Ayətullah Bürucerdinin nəzərində fəqihin vilayəti

Bir ara bu mövzuda sosial şəbəkələrdə bir məqalə paylaşılmış və Ayətullah Bürucerdinin adından bəzi yalanlar söylənilmişdir. Guya Ayətullah Bürucerdi siyasətin dindən ayrı olduğuna inanır və bunu müdafiə edirmiş. Hətta İmam Xomeyni (r) Ayətullah Bucerdinin həyatda olduğu müddətdə öz siyasi fikirlərini dilə gətirə bilməyib, yalnızca Ayətullah Bürucerdinin vəfatından sonra bu barədə olan fikirlərini üzə çıxartmağa başlayıb.
Lakin, qeyd olunan fikirlərin nə qədər əsassız olduğunu indi sizlərə Ayətullah Bürucerdinin öz kitabından açıqlayacağam. Bu məsələdə istinad edəcəyim kitab, Ayətullah Müntəzirinin qələmə aldığı “Əl bədruz-zahir fi salətil cumuati vəl musafir” adlı kitabdır ki, bu da böyük alim Ayətullah Burucerdinin fiqhin xaric dərsində qeydlərindən ibarətdir. Kitabın 74-cü səhifəsində Ayətullah Bürucerdi belə deyir:

لا یبقی شک لمن تتبع قوانین الاسلام و ضوابطه فی انه دین سیاسی اجتماعی ولیست احکامه مقصوره علی العبادات المحضه المشرعه لتکمیل الافراد وتامین سعاده الاخره بل یکون اکثر احکامه مربوطه بسیاسه المدن و تنظیم الاجتماع و سعاده هذه النشاه

"İslamın qanunlarına nəzər yetirən hər kəsdə, onun ictimai, siyasi bir din olduğuna dair heç bir şəkk-şübhə qalmaz. İslamın hökmləri yalnızca fərdlərin kamilləşməsi və axirət xoşbəxtliyinin təmini üçün deyildir. Bəlkə İslamın əksər hökmləri şəhərlərin idarəsi, cəmiyyətin tənzimlənmsi və bu dünyamızın xoşbəxtliyi ilə bağlıdır."

Bu cümlələrdən aydın olur ki, Ayətullah Bürucerdi, heç də iddia olunduğu kimi siyasəti dindən ayıran "fəqihlərdən" olmayıb. Əksinə, özünün də aydın şəkildə qeyd etdiyi kimi, İslamın əksər qanunlarının elə siyasi qanunlar olduğuna inanıb. Daha sonra Ayətullah Bürucerdi, idarəçiliyə kimin layiq olmasını qeyd edir. İlk öncə bu işlərin Peyğəmbər və İmamlar tərəfindən icra olunmalı olduğunu qeyd edən Ayətullah Bürucerdi, İmamların imkanları olmayacağı təqdirdə həmçinin böyük qeybət dövründə bu işə fəqihlərin layiq olduğunu bildirir. Həmin kitabın 78-79-cu səhifələrində belə deyir:

و اذا ثبت بهذا البیان النصب من قبلهم و انهم لم یهملوا هذه الامور المهمه التی لا یرضی الشارع باهمالها – ولا سیما مع احاطتهم بحوایج شیعتهم فی عصر الغیبه- فلا محاله یتعین الفقیه لذالک اذ لم یقل احد بنصب غیره. فالامر یدور بین عدم النصب و بین نصب الفقیه العادل. و اذا ثبت بطلان ال