Şrift ölçüsü:
A+
A
A-
Kr
26 Noyabr 2014

Tüpürün üzümüzə!

Avtobus “Əzizbəyov”dan bir az uzaqlaşmışdı ki, adamların arasından yanıqlı səs gəldi: “Ay camaat, kömək eləyin, anam xəstədi... Yalvarıram sizə! Nəyə gücünüz çatırsa, verin. Diz çökürəm qabağınızda, kömək eləyin?” Yaşı olardı 17-18. Başı bağlıydı. Qara gödəkçəsi köhnəyə oxşamırdı, hətta təzə adlandırmaq olardı. Avazı əla idi. Hiss olunurdu ki, bu işdə yeni deyil. Hər dəfə “ay camaat” sədası azı bir nəfəri sarsıdırdı və həmin adam əlini cibinə salırdı. Əvvəlcə 20 qəpik verdilər, sonra bir cavan oğl